Het is weer woensdag, dus ik mag weer een rondje rennen! Het ziet er buiten vochtig uit, maar het regent niet. Gelukkig. Hoewel ik niet van suiker ben, vind ik het toch niet prettig als het al regent voordat ik begin met hardlopen. Maar ik heb geluk. De regen is gisteravond en vannacht gevallen.

Vandaag heb ik een kort rondje in de planning. Mijn nieuwe MP-4speler staat aan, mijn horloge is startklaar en mijn veters zijn stevig vastgestrikt. Ik kan op weg! Ik start rustig. Gisteravond een leuke volleybalwedstrijd gespeeld, dus ik wil mijn spieren niet te veel belasten. Ik word er ten slotte ook niet jonger op…

Ik zet koers richting de dijk en kijk genietend om me heen. Meerkoetjes spelen in de sloot en meeuwen vliegen krijsend over. Als ik langs de ‘ijsbaan’ loop, vraag ik me af wanneer ze het water weg zullen pompen. Koud wordt het nu toch niet meer. Schaatsen heeft er deze winter helaas niet in gezeten. Volgend jaar beter…

Het lopen gaat lekker. Vorige week kreeg ik zowaar een blaar onder mijn voet (en dat had ik nog niet gehad sinds ik op mijn FreshFoams loop om de schoenen voor NewBalance te testen), maar die blaar is helemaal genezen. De schoenen bevallen me nog steeds heel goed.
Ik haal een buurman in, die zijn hond uitlaat. “Goed bezig”, roept hij me na. Volgens mij is hij ook goed bezig, want ik constateer regelmatig dat hij met zijn viervoeter kilometers lange wandelingen maakt.

Ik bewonder drie zwarte zwanen, terwijl ik twee wandelaars inhaal. Vreemd, mijmer ik. Normaal ben ik op dit punt toch al meerdere hardlopers tegen gekomen, maar vandaag zie ik alleen maar wandelaars…
Ik blijf in een voor mij laag tempo lopen. Gewoon, lekker ontspannen genieten van de buitenlucht, de lichaamsbeweging en mijn wijk.

Als ik over de dijk ren, valt me de geweldige natuur weer op. De nevengeul van de IJssel wordt bevolkt door tientallen ganzen. Aan de overkant van het water zie ik een koe pootje baden, nieuwsgierig gadegeslagen door haar kalf. Goh, nu al? Is het niet erg vroeg voor kalfjes?

2013-11-10 16.08.26
Een blauwe reiger vliegt verschrikt op. En landt een paar meter verderop weer aan de waterkant. Vlakbij een zilverreiger. Zou het een stelletje zijn? Of doen ze in de natuur niet aan interculturele relaties?

Ik voel me goed en besluit in mijn trainingsronde een extra uitdaging toe te voegen. Ik verlaat de verharde weg en ga in de berm lopen. De zachtere ondergrond zorgt ervoor dat ik me wat meer moet concentreren op het lopen, maar ik wil me toch goed voorbereiden op de Zandvoort Circuit Run. Dan moet ik een paar kilometer over het strand en in de duinen lopen…

De berm is bij vlagen erg modderig. Ik moet uitkijken dat mijn schoenen niet wegglijden. Dat is misschien een klein minpuntje van deze FreshFoams: er zit weinig profiel onder de schoen, waardoor ik weinig grip heb in de modderige ondergrond. Ik vecht mezelf een weg door de modder, af en toe gehinderd door de takken van knotwilgen die de berm sieren. Als de modderplassen te groot worden, wijk ik even uit naar het asfalt, om na de plas weer terug te keren in de berm. Ik glij flink weg bij de eerste stap in de berm, maar ik weet me staande te houden. Oef…

Dan kom ik bij het punt waar ik normaal de wijk weer in kan, maar het bruggetje over het water ligt er al weken uit. Onderhoud. Volgens het bord aan het begin van de weg moet de brug overmorgen weer toegankelijk zijn. Daar heb ik nu niets aan, dus ik loop door. Even verderop kan ik de route wat afsnijden, als ik door het gras langs het water loop. Ik bekijk de waterkant goed en het ziet er begaanbaar uit. Wel wat modderig, maar niet overdreven nat….

Ik besluit de sluiproute te nemen (mooie uitdaging: een stukje cross country) en laat mijn tempo nog wat zakken. Het is lekker modderig en ik wil niet uitglijden. Tot vandaag heb ik mijn hardloopschoenen nog mooi wit kunnen houden, maar nu zien ze er toch écht niet meer nieuw uit… Als ik halverwege ben, verschijnt er een plas voor me die zo breed is als het grasveld. En een meter of drie lang. Er zit niets anders op dan er middenin te stappen (omkeren vind ik geen optie).
Voorzichtig plant ik mijn rechtervoet in de modderplas en hij zakt lekker weg. Dan mijn linkervoet. Die zakt iets minder ver weg. Ik trek mijn rechtervoet weer uit de modder en voel de kou langs mijn voet glijden. Dat was toch nog best koud water. De volgende stap in de modderplas gaat weer wat beter. Ik begin door te krijgen hoe ik mijn voeten neer moet zetten zonder te glijden. Ik win het gevecht met de modder! Ik loop voorzichtig door en aan het einde van het olifantenpad besluit ik niet de kortste weg naar huis te nemen, maar nog even langs het water verder te lopen. Ik krijg de smaak te pakken!

IMG-20140219-WA0004

Als ik thuis ben, bekijk ik mijn schoenen. Die zijn mooi bruin geworden. En ook mijn broek is niet schoon en droog gebleven. Ik besluit mijn schoenen en sokken buiten uit te trekken en mijn broekspijpen, nadat ik de inmiddels droog geworden modderplakkaten eraf geklopt heb, op te rollen. Dan kan er in ieder geval geen modder op de vloerbedekking vallen… De douche voelt vandaag extra weldadig aan, na zo’n moddergevecht!

http://connect.garmin.com/activity/447612999

Mijn ‘oogst’ vandaag:
9 honden en hun baasjes
6 wandelaars
3 zwarte zwanen
10 witte zwanen
Een zwerm spreeuwen
Tientallen ganzen
2 blauwe reigers
1 zilverreiger
Een pootje badende koe en haar kalf
Een bruine kiekendief
Hele zwermen meeuwen
Eenden
Meerkoetjes
2 pony’s
3 paarden
Schapen
Twee modderige schoenen
Twee bruin geworden witte sokken
Een modderige broek
… En een heleboel plezier

Advertenties