Het is weer woensdag, de dag die ik normaal gesproken begin met een lekker stukje hardlopen. Vandaag moet ik mijn planning omgooien, want ik moet met mijn dochter naar de tandarts voor controle. En ik heb geen zin om een uur eerder op te staan dan anders…

Dus verplaats ik mijn hardlooptraining naar de middag. Misschien maar goed ook, want het etentje van gisteren is ook nog niet helemaal verteerd zo te voelen… Het was een gezellig etentje, hoewel de aanleiding minder leuk was: we namen afscheid van een collega, die de bezuinigingsronde niet overleefde. Ik heb -voor het eerst in mijn leven- kreeft gegeten. Heerlijk. En een uitdaging. Je moet wel werken voor je eten. šŸ˜ƒ

Bij de tandarts heb ik weer wat geleerd: oude vullingen kunnen een beetje gaan lekken. De vulling moet vervangen worden, dus een nieuwe afspraak staat inmiddels. Verder was alles ok. Geen nieuwe gaatjes… geen tandsteen… Op naar huis.

Het is heerlijk weer buiten. Het zonnetje schijnt volop en verwarmt de kamer en de felle zonnestralen verblinden ons. Perfect weer om te lopen, denk ik. Maar ook perfect weer om buiten de ramen eens te lappen en de kozijnen schoon te maken. Dat moet ook nodig gedaan worden! Ik besluit mijn hardlooprondje nog wat meer uit te stellen en eerst aan de poets te gaan. Dus ik trek een oude trui aan, maak een sopje klaar en haal het trapje uit de schuur.
De gevel achter is minder vies dan voor, dus daar begin ik. Voordeel van lang wachten met poetsen, is dat je snel resultaat ziet. En dat motiveert! Ik boen er lustig op los en al snel heb ik het erg warm. Dat zonnetje doet goed zijn best! De voorgevel is een stuk viezer. Spinnennesten hebben zich verzameld onder de kozijnen en de vensterbank is al groen uitgeslagen. Had ik achter ‘slechts’ drie keer een vers sopje nodig om de boel schoon te krijgen; voor moest ik wel zes keer naar binnen voor schoon water. Maar twee uur later ziet de gevel er weer wit uit!

Als ik (eindelijk) klaar ben met ramen lappen, trek ik mijn hardloopkleding aan. Ik heb al wel in de gaten gekregen dat een driekwart broek en t-shirt warm genoeg zijn…
Even later ben ik op weg. Ik heb me voorgenomen eens een keer een heel andere route te lopen. Ik ga naar het Engelse Werk (ik had al snel even op de computer uitgezocht dat dat ongeveer 5 kilometer lopen is) en ga me daar uitleven op de paadjes door het park. Ik wil er een heel rustige loop van maken, vooral niet te snel, en ik wil op ongeveer 12 kilometer uitkomen, als ik later weer thuis ben…

Ik kies mijn route door de wijk, op weg naar het Engelse Werk. Ik merk meteen dat de keuze voor een t-shirt de goede keuze is. Wat een heerlijk weer is het! Zelfs als af en toe het zonnetje verdwijnt achter een wolk, is het niet koud. De eerste kilometer gaat sneller dan ik gepland had. Ik neem iets snelheid terug en loop door, genietend van het weer en het lopen. Als mijn horloge piept ten teken dat de tweede kilometer er ook al op zit, blijkt dat ik onbewust toch weer wat sneller ben gaan lopen. Ik neem weer wat gas terug en draai Spoolde in.

Als ik bij het Engelse Werk aangekomen ben, geeft mijn horloge aan dat ik 4,4 kilometer gelopen heb. Goed, als ik dus in totaal zo’n 12 kilometer wil lopen, moet ik weer richting huis gaan als ik bij de 8 kilometer (ongeveer) ben. Ik draai een paadje in en mag meteen een heuveltje op. Pittig! Ramen lappen is geen ideale warming-up…

DSC04705

Ik ren kriskras door het park. Ik heb van tevoren geen route uitgestippeld, maar bepaal pas welke kant ik op ga als ik bij een splitsing ben. Als ik een paadje zie met veel mensen, zoek ik gewoon een rustiger weggetje uit. Ondertussen houd ik mijn horloge in de gaten, niet zozeer voor de snelheid, maar om te weten wanneer ik weer terug moet…

Wat is het mooi in het park! De struiken en bomen laten voorzichtig wat groene blaadjes zien, eksters vliegen af en aan met takjes in hun snavel en vinken lijken verstoppertje te spelen tussen het struikgewas. Hoewel de heuveltjes in het park niet hoog zijn, worden ze wel steeds zwaarder. Een enkel heuveltje is toch best steil. Ik zie mijn tempo zakken, maar ik vind het niet erg. Vandaag gaat niet om snelheid, maar om genieten.

20101014_vink

Na ruim 7 kilometer bereid ik me voor op de weg terug uit het park. Ik moet me even oriƫnteren, maar al snel heb ik in de gaten waar ik ben. Ik houd de uitgang in de gaten, terwijl ik nog een kilometer rondren in het park. Dan ga ik terug naar huis.

Op het pad onder de Spoolderbergweg komt een oudere meneer mij tegemoet. Hij heeft een rollator bij zich, maar wekt niet de indruk dat hij het hulpmiddel echt nodig heeft. Nonchalant manoeuvreert hij het loopwagentje met Ć©Ć©n hand over het paadje. Zou hij die rollator soms alleen meenemen om op te kunnen zitten als hij even wil uitrusten langs de uiterwaarden?

Ik loop rustig verder. Als ik weer op asfalt loop, merk ik dat mijn ademhaling rustiger wordt. Als vanzelf gaat mijn snelheid weer iets omhoog. Ik registreer het, maar doe er verder niets mee. Ik wil vandaag gewoon ontspannen lopen, zonder te letten op snelheid. Als ik weer thuis ben, zet ik mijn klokje stil op 12,41 kilometer. Mijn langste afstand tot nu toe!

http://connect.garmin.com/activity/451817243

Advertenties