Vanochtend op tijd de deur uit gestapt voor een rondje hardlopen. Het ging de afgelopen tijd zo lekker met mijn rustige opbouw, dat ik vandaag besloot om Renate er maar weer eens bij te roepen. Ik wilde samen met haar les 17 van Start to Run naar 15 kilometer lopen. Die les had ik al eerder gelopen (voordat mijn schouder besloot de kom te verlaten): 3 minuten op tempo en dan 2 minuten joggen. En dat tien keer.

Het is redelijk fris buiten, maar ik verwacht dat ik het snel genoeg warm krijg. Voordat ik vertrek, huppel ik mezelf wat warm, en dan kan ik gaan. Ik start mijn eerste blokje vol energie; ik heb er zin in vandaag! Dan merk ik dat ik wel erg snel van start gegaan ben. Mijn topsnelheid is nog niet wat het geweest is. Met moeite houd ik het drie minuten vol.

Roodborstje

De twee minuten joggen gaan snel voorbij, en dan mag ik weer rennen. Nu start ik minder snel en kan ik het tempo beter volhouden.
Een roodborstje vliegt de heg in, maar verder zie ik weinig vogels vandaag. Ik verlaat de bebouwde kom en ga de mist in. Gelukkig geen dichte mist, maar toch…

Het lopen gaat lekker. Pittig, maar lekker. Het lukt me nog niet om een vlak tempo te lopen, maar dat komt vast wel weer terug. Voor mij fietst een vrouw. Ze lijkt in eerste instantie richting dijk te willen, maar bedenkt zich en slaat af naar de Zalkerveerweg. Daar wil ik ook heen, omdat de dijk afgesloten is wegens werkzaamheden, zo heeft Robert vorige week gezien. Een wandelaar komt vanaf de dijk aangelopen en vertelt dat de dijk toegankelijk is. Als ik de dijk op kan, doe ik dat liever. De borden in de berm die aangeven dat de dijk afgesloten is, zijn weg gedraaid, dus ik zal er inderdaad langs kunnen. Doorlopen dan maar!

Vliegtuig

Inderdaad: geen hek op de dijk, ik kan gewoon doorlopen! Ik hoor een vliegtuig over komen. Heel laag, maar ik zie ‘m niet door de mist… Naar boven is het zicht slechter dan vooruit. Gelukkig kijk ik tijdens het lopen vooral vooruit.

De werkzaamheden aan de dijkverlegging zijn in volle gang. En eindelijk is er ook wat meer zichtbaar. De nieuwe dijk is inmiddels al aardig op hoogte en ik zie nu waar ‘ie aansluit op de oude dijk. Ik loop door en zie dat een graafwagen druk bezig is op het Vreugderijkerpad. Hmmm… Daar moet ik straks lopen, ik hoop dat ik er veilig langs kom…

Graafwagen op de weg

Als ik wat dichterbij ben, zie ik dat de graafwagen het pad -betonplaten- weg haalt. Rechtdoor dan maar? Die route is een stuk langer… Al snel zie ik dat rechtdoor geen optie is, want daar staat wél een groot hek. Toch het Vreugderijkerpad in dan maar… Als ik het pad in sla, rijdt de graafwagen net weg met een aantal betonplaten op zijn schep. Mooi, dan kan ik er langs!

Ik worstel door het modderige pad en kijk toe hoe de graafwagen de betonnen platen een paar meter verder naast het pad in het gras gooit, tussen een berg afval. Dan komt de graafwagen weer terug en ik duik de berm in om de graafwagen de ruimte te geven. Ik zak meteen diep weg in de modder. Lekker…

Hek op mijn pad

Als de wagen gepasseerd is, zoek ik het pad weer op en vervolg mijn weg, om aan het einde van het pad de volgende verrassing te zien… Een hek! De enige manier om erlangs te komen, is wederom de modder op te zoeken.

Ik word verbaasd aangekeken door twee mannen die bij het hek aan het werk zijn. Ik groet ze vriendelijk en vervolg mijn weg. Pfff, best zwaar, drie minuten voluit lopen. Maar mijn arm houdt het goed vol. Nu ik nog…

Het is erg rustig op de weg. Geen verkeer, geen vogels… Jammer. Dan moet ik het maar doen met Renate en haar muziek. Gelukkig vindt Renate dat ik goed bezig ben!

Baggerwagen

Dan duikt er vanuit de mist een grote wagen op voor mij. Zo’n wagen die de sloot uitbaggert, maar daarbij de volle breedte van de weg inneemt. Ik twijfel wat ik moet doen. Links kan ik er niet langs, want daar ligt een sloot. Rechts is iets meer ruimte tussen wagen en sloot, maar dan moet ik wel onder de grijparm door, want die rechter sloot wordt nu juist uitgebaggerd… Of de chauffeur me gezien heeft, of dat zijn grijper gewoon vol was, ik weet het niet, maar net op het moment dat ik het niet meer weet, gaat de grijper naar de laadbak. En de grijper blijft lang boven de laadbak hangen. Ik versnel en ga langs de wagen. Mooi, weer een obstakel overwonnen!

Ik sla het Trompetterspad in en kom al dicht bij huis, maar Renate is nog niet klaar met haar les. Ik besluit daarom nog een extra bocht te maken in het park. Ik loop langs het speelkasteel, passeer de ezels van de dierenweide en ren langs de -ongebruikte- skatebaan. Onderwijl groet ik verschillende honden-uitlaters. Als ik het park bijna rond ben, is de les nog steeds niet afgelopen en ik maak nog een extra omweg.

Extra lus

Ik begin nu toch wel redelijk moe te worden en ga richting huis. Ik vrees dat ik niet de hele les vol ga maken, maar ik heb geen zin meer in nóg een extra lus. Als ik mijn huis bereik, heb ik niet tien, maar acht blokjes van drie minuten gelopen, afgewisseld met twee minuten joggen. Goed genoeg, vind ik! Ruim 6 kilometer heb ik gelopen. Heerlijk!

Advertenties