De wekker staat op half acht, maar nog voordat hij begint met piepen, ben ik wakker. Ik glij uit bed en zet het apparaat uit. Ik zoek mijn hardloopkleding uit en ga naar beneden voor een licht ontbijtje.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/c1f/61782845/files/2014/12/img_0239.jpg

Vandaag staat de Kerst Ontbijt Run op het programma, een gezellig loopje, georganiseerd door Run2Day Zwolle. Een ‘run’ van ongeveer 6 kilometer door de binnenstad, met onderweg een stop voor warme chocolademelk en na afloop een kerstontbijtje. Oh ja, we krijgen allemaal een kerstmuts en een t-shirt…

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/c1f/61782845/files/2014/12/img_0252.jpg

Het is al gezellig druk als ik bij de winkel kom. Ik neem mijn kerstmuts en t-shirt in ontvangst en loop naar binnen. Ik zie wat bekenden en klets gezellig. Dan word ik aangesproken. “Jij bent toch Tanja?” Ja, dat klopt. Marian had mij herkend van de Facebookgroep Libelle loopt. Zij is er samen met haar collega Tamara en we kletsen gezellig over hardlopen terwijl we wachten op het startsein.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/c1f/61782845/files/2014/12/img_0243.jpg

Dan komt Eddie – met kerstboom op het hoofd en bel in de hand – melden dat het tijd is om naar buiten te gaan. Voor zijn winkel maken we nog even een groepsfoto en dan vertrekken we. Ruim 100 lopers, gehuld in rood t-shirt en kerstmuts, sommigen nog wat meer versierd met slingers, lampjes of kerstboom-pak, lopen achter en naast elkaar door de stad. Een mooi gezicht!

Het gaat niet snel. Eigenlijk gaat het gewoon heel langzaam. Maar dat is niet erg. Al lopend praten we over van alles en nog wat en ik zie alleen maar blije gezichten om me heen. Voor mij loopt een heel jong meisje. Ze is enthousiast gestart, maar al snel lijkt het of ze moeite heeft om de groep bij te houden. Ze zwabbert van links naar rechts, houdt in en versnelt weer, en loopt me regelmatig voor de voeten. Ik laat een groot gat vallen tussen het meisje en mij, want ik heb geen zin om over haar te struikelen.

Al pratend bereiken we het Kerkbrugje. Een deel van de lopersgroep loopt netjes op het voetpad, maar er zijn ook mensen die op het fietspad lopen. Dan schiet het meisje plotseling helemaal naar links en precies op dat moment komt een fietser ons tegemoet. Een enorme klap en de lopers staan stil. Het meisje ligt op de grond en de man op de fiets zet zijn vervoermiddel neer. Hij kijkt heel erg geschrokken, net als de lopers. Het meisje heeft zichtbaar erg veel pijn, dat kan ook niet anders met zo’n klap…

Toch lijkt het geen ernstig letsel te zijn. Het meisje wordt getroost door haar vader en een andere loper ontfermt zich over de fietser. De man is lijkbleek van schrik. Het huilen staat hem nader dan het lachen, maar deze aanrijding is zeker niet zijn fout. Hij wordt gerustgesteld door een paar lopers, krijgt bemoedigende klopjes op zijn schouder, maar ik kan me voorstellen dat hij dit niet snel zal vergeten.

Dan zet de groep zich langzaam weer in beweging. Het meisje op de rug bij haar vader. Het gaat rechtsaf, de volgende brug op. Dit keer loopt iedereen op het voetpad. Dan hebben de lopers er toch wat van geleerd…

In het centrum worden we aangemoedigd door het winkelend publiek. We koersen richting Nieuwe Markt, waar café de Hete Brij ons verwacht. Voor iedereen is er een bekertje warme chocolademelk. Ook het aangereden meisje is erbij en ze kan alweer wat lachen. Gelukkig!

Na een korte stop gaat het weer verder. Inmiddels heeft iemand een fiets opgehaald en vader legt de route verder per fiets af, met het meisje achterop. Op de Blijmarkt maken we weer een korte stop voor een groepsfoto. Dit is natuurlijk meteen gratis reclame voor Eddie en zijn Run2Day winkel…

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/c1f/61782845/files/2014/12/img_0248.jpg

Het gaat weer verder, over de markt, door het centrum, over de Thorbeckegracht, langs Librije’s Zusje en over de brug bij De Spiegel. Tamara neemt de brug onderlangs en Marian en ik kiezen voor de bovenste laag. Even een klimmetje onderweg… Halverwege de brug voelen we ineens een enorme deining. “Zoveel had ik gisteren toch niet gedronken”, hoor ik grinnikend achter me. Volgende keer moeten we maar in tegenfase lopen als we de brug nemen of zo…

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/c1f/61782845/files/2014/12/img_0249.jpg

En dan zijn we alweer bijna terug. Die zes kilometer die vooraf genoemd werd, halen we niet, schat ik in… Maar dat geeft ook niet. Het is een leuke run, waar de gezelligheid belangrijker is dan afstand.

Bij de winkel staat een lekker ontbijtje klaar. De lopers kunnen kiezen uit water of AA-drink en uit een croissant, een krentenbol of een plak kerstbrood. Ik kies voor water en kerstbrood. Heerlijk! Nog even op de foto met mijn loopmaatjes Tamara en Marian en dan is het tijd om naar huis te gaan! De dag kan beginnen!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/c1f/61782845/files/2014/12/img_0253.jpg

Advertenties