Vandaag een drukke dag gehad op het werk. Onderweg naar huis twijfel ik nog of ik wel zal gaan lopen. Het miezert en waait stevig. Een avondje bankhangen klinkt ook erg aanlokkelijk…

Maar als ik mijn eten mooi op tijd achter de kiezen heb, weet mijn echtgenoot me te overtuigen om wel te gaan lopen. Ik trek mijn hardloopkleding aan en vertrek. Het is droog. Nog wel, maar daar gaat verandering in komen…

Als ik op het plein aankom, zie ik dat ik niet de enige ben. En grote groep verzamelt zich vandaag voor de duurloop. Tja, woensdag is er geen training. Dat moet vandaag zeker gecompenseerd worden…

Of we nog voorkeur voor een route hebben, vraagt de trainer… Alleen wind mee, wordt er ad rem geantwoord.
We vertrekken in rustig tempo richting Stadshagen en gaan vervolgens door naar Holrenbroek.

Ik loop lekker. We hebben een snelheid van ongeveer 9 kilometer per uur en dat vind ik prima vandaag. Lekker rustig, genieten van de buitenlucht en de inspanning. De drukke werkdag laat ik achter me.

Zo nu en dan geeft de trainer aan dat de snelsten onder ons en stuk mogen versnellen als zij dat willen, maar ik blijf hetzelfde tempo aanhouden.

Donderdag heb ik de medical tape van mijn schouder gehaald en ik merk toch duidelijk verschil. Mijn arm is meer vermoeid en ik heb ook veel meer spierpijn na mijn oefeningen dan met de tape. Ik verwacht dus met deze duurloop ook sneller last van mijn schouder te krijgen… Tot nu toe gaat het echter nog goed. Gelukkig.

Het is inmiddels begonnen met spetteren, maar dat vind ik niet erg. Ik had het best warm gekregen en de druppeltjes zorgen voor een welkome afkoeling.

Ook vandaag klets ik wat af tijdens het lopen. Door het stofzuigen tussendoor, beland ik regelmatig naast en andere loper. Dat is wel gezellig en haast ongemerkt leg ik weer vele kilometers af. Toch gaat het vandaag, zoals ik al verwacht had, wel wat moeilijker dan de afgelopen week. Al na 8 kilometer viel ik mijn arm. Nog niet vervelend of pijnlijk, maar mijn arm is duidelijk aanwezig.

De kleine spettertjes worden langzaam maar zeker grotere druppels en ik heb het niet zo warm meer. De mouwen, die ik aan het begin van de training opgestroopt had, trek ik weer naar beneden.

We zijn alweer bijna terug bij ons vertrekpunt, en daar ben ik stiekem wel blij om. We maken nog een stop onder het afdakje bij de fietsenmaker om te stretchen en leggen dan de laatste meters af naar het plein. Ik groet de lopers en ren door naar huis. Daar wacht een warme douche.

Als ik thuis ben, heb ik 10,98 kilometer gelopen. En ik ben blij dat ik gegaan ben!

Advertenties