Vandaag mag ik weer! Ik sta op tijd op en geniet van een licht ontbijtje. Dan trek ik mijn sportkleding aan en ga op weg.

Omdat ik met de loopgroep altijd lange afstanden loop, heb ik vandaag een korte, maar pittige training op het programma staan. Ik ga mijn kuiten trainen tijdens een klaverbladloopje. Het waait flink, dus dat wordt flink aanpoten als ik tegen de wind in de brug op moet…

Ik start rustig met een kilometertje inlopen en stop dan even om mijn spieren te rekken. En dan moet het gebeuren! Ik loop eerst de Westenholterbrug op en loop door naar de Voorsterbrug. Die loop ik – schuin tegen de wind in – helemaal over. Aan de andere kant van het water loop ik de brug af, ga onder de brug door en loop dan de brug weer op, om dan met de wind schuin in de rug de brug weer over te lopen en aan de overkant van het water weer naar beneden te gaan.

Het is pittig. De stukken op de brug vang ik veel wind. Ik loop daardoor diagonaal ten opzichte van het wegdek. Als er een vrachtwagen langs komt, valt de wind even weg en beland ik bijna tegen de brugleuning. Best eng…

Ik neem wat meer afstand van de brugleuning, want ik wil niet het risico lopen dat ik bij een onverwacht harde windvlaag over de leuning getild word en in het water beland. Dit houdt dan wel weer in dat ik bijna midden op het fietspad loop. Gelukkig zijn er maar weinig fietsers op dit tijdstip…

Ik heb maar weinig stukjes waar ik de wind helemaal mee heb. De grootste deel van mijn route komt de wind schuin van voren of schuin van achteren. En schuin mee is met deze krachtige wind helaas niet zo voordelig als ik had gedacht. Ik moet constant corrigeren: tegen de wind in hangen en mezelf opvangen als de wind wegvalt…

Ook de brug af lopen is pittiger dan je zo zou verwachten. Als vanzelf ga ik wat harder dan ik eigenlijk zou willen. Mijn lichaam wordt zo’n beetje naar beneden geduwd. Maar het pad bestaat uit scheefliggende tegels en ligt bovendien bezaaid met grote en kleine takken en natte, gladde blaadjes. Voorzichtigheid is geboden dus.

Toch geniet ik! Met deze wind, en met het afwisselend klimmen en dalen, heb ik echt het gevoel dat ik moet werken om vooruit te komen. Heerlijk! Ik loop het klaverblad drie keer. Ik heb er dan al bij a vijf kilometer op zitten en dat vind ik genoeg voor vandaag. Nog ruim een kilometer lopen om weer thuis te komen en dan is het mooi geweest. Maandag mag ik met de loopgroep weer een langere afstand lopen.

Moe, maar voldaan kom ik na 6,6 kilometer thuis. Die warme douche en dat kopje koffie heb ik nu wel verdiend!

Advertenties