Na een drukke werkdag mag ik vandaag weer een rondje lopen. Ik start les 6 van Running Coach 15 kilometer. Les 5 sla ik over; dat was een duurloop van 30 minuten. Zaterdag heb ik dus eigenlijk twee keer achter elkaar les 5 gelopen, tijdens de OnderdijksRun…

Met een schamele 7 graden is het niet echt warm, maar toch besluit ik de deur uit te stappen in t-shirt en korte broek. Ik krijg het vanzelf wel warm van het lopen. Hoop ik… Ik ben trouwens benieuwd hoe het zal gaan vandaag. Ik ben vanmiddag op de fiets onzacht in aanraking gekomen met een andere fietser. Het stuur belandde in mijn zij en mijn knie is geschaafd. Verder lijk ik er goed vanaf gekomen te zijn.

Renate vertelt me dat we vandaag vier keer 5 minuten gaan lopen, met 2 minuten wandelen tussendoor. Een snel rekensommetje leert dat ik dan dus zo’n 28 minuten onderweg zal zijn (als ik na het laatste loopblokje nog twee minuten ga uitlopen), en dat zal denk ik overeen komen met ongeveer 4 kilometer. Dat wordt dus mijn standaard-rondje Zalkerveerweg.

Standaard-rondje klinkt misschien wat saai, maar ik vind het een mooie route, en elke keer zie ik weer nieuwe dingen tijdens dat rondje. Het zal me dus niet snel vervelen denk ik… Ik zet Renate aan en loop in de richting van de ijsbaan. De bouw van het nieuwe onderkomen van de ijsvereniging vordert gestaag, het hoogste punt is enige tijd geleden al bereikt en je ziet nu duidelijk hoe het gebouw eruit komt te zien. Ik hoop dat we er deze winter veelvuldig gebruik van kunnen maken.

Ik loop langs weilanden met kalfjes. De dieren zijn al aardig gegroeid, maar ik zie nog duidelijk verschil tussen jong en oud. Dat verschil is een weiland verderop, bij de schapen, minder duidelijk. De lammetjes zijn al zo groot, dat ze qua grootte niet meer te onderscheiden zijn van hun ouders. In ieder geval niet voor een leek als ik…

Het eerste blokje van vijf minuten zit er snel op. Ik heb lekker gelopen en moet nu alweer overgaan op wandelen. Tijdens het lopen heb ik het niet koud gehad, maar in het rustiger wandeltempo koel ik aardig af. Ik stap stevig door en twee minuten later mag ik weer rennen. Gelukkig, want dat wandelen tussendoor vind ik nog steeds niet leuk…

In de vijver zwemmen twee zwarte zwanen met drie bolletjes wol tussen hun in. Vorige week verbaasde ik me er al met twee vriendinnen over dat die zwanen nu nog jonkies hebben gekregen. Ik hoop dat ze de winter zullen overleven. Gelukkig hebben de dieren nog even om te groeien. Want hoewel het al aardig koud is, is het nog steeeds gewoon herfst. En dat is in de natuur goed te zien. In het weiland staat een enorme paddestoel.


Iets verderop stijgt een blauwe reiger op. Ik zie ze de laatste tijd erg veel. Dat verbaast me een beetje. In het voorjaar viel het me nog op dat er ineens zoveel zilverreigers zijn. Ik vroeg me nog af of daar niet een studie aan gewijd zo moeten worden: Verdringt de zilverreiger de blauwe reiger in Nederland? Want tot vorig jaar had ik eigenlijk nog nooit een zilverreiger in het echt gezien, en dit voorjaar waren er opeens meer zilverreigers dan blauwe reigers. Maar nu gaat de wip weer de andere kant op. Tegen elke zilverreiger zie ik de laatste weken wel drie blauwe reigers. Waar zijn die zilverreigers heen? Of waar komen die blauwe reigers ineens vandaan?

Ik vind het altijd wel een mooi gezicht als een reiger opstijgt. De grote vogel vouwt zijn vleugels uit en het lijkt wel of hij even moed moet verzamelen om zijn gewicht de lucht in te brengen. Twee slagen met zijn vleugels om op te warmen, en dan komt hij toch los van de grond. Haast als in slow motion stijgt de reiger op en met het suizen van de vleugels laat hij mij achter. Ik sta er niet te lang bij stil (figuurlijk dan; lettelijk stond ik helemaal niet stil) en vervolg mijn weg.

Ik mag inmiddels al aan mijn derde blokje van vijf minuten beginnen. Daar ben ik blij om, want tijdens het wandelen ben ik weer aardig afgekoeld. Ik heb het nog net niet koud, maar zover wil ik het ook niet laten komen… Renate vertelt me dat ik op mijn tempo moet letten. Dat moet dit blok hetzelfde zijn als het eerste blok. Ik heb niet echt op mijn tempo gelet, ik was te druk met om me heen kijken, maar voor mijn gevoel heb ik wel redelijk constant gelopen.


Voor mij lopen twee vrouwen. Zij laten hun honden uit, een klein hondje en een stabij of iets wat erop lijkt. De twee staan bij een sloot te snuffelen, als de stabij opeens jankt en er vandoor rent. De vrouwen kijken verbaasd naar de hond, en gaan vervolgens door met kletsen. De hond blijft maar rennen en rennen. Het fietspad af, de brug over. Als een speer gaat hij er vandoor. Ik heb het idee dat hij pijnlijk in aanraking gekomen is met een dier en er in wilde paniek vandoor rent, maar de vrouwen lijken het nauwelijks in de gaten te hebben. Ik hoop maar dat de hond de weg naar huis weet te vinden en daar –  zijn wonden likkend –  op zijn baasje blijft wachten.

Mijn vierde blok hardlopen is inmiddels in gegaan en ik loop langs het water richting huis. Nog even, dan mag ik opwarmen onder de douche! Als ik thuis ben, heb ik er 4,2 kilometer op zitten, en daar heb ik ruim 28 minuten over gedaan. Goed ingeschat dus… Mijn week is goed begonnen. Van de botsing heb ik totaal geen last gehad. Gelukkig! Zaterdag mag ik de Stadshagenrun lopen. Ben benieuwd of ik weer iets sneller zal zijn dan twee weken geleden in Kampen.

Advertenties