Het is alweer even geleden dat ik gelopen heb… anderhalve week om precies te zijn. Vorige week maandag een kort loopje na een drukke werkdag. Die woensdag ging ik niet hardlopen, maar zat ik te kijken naar een (helaas niet al te spannende) volleybalwedstrijd van Landstede. Ze verloren kansloos van Lausanne. De volgende dagen heb ik aardige fietstochtjes gemaakt, maar mijn loopschoenen bleven binnen.

Maar vandaag kan ik weer lopen. En ik heb er zin in! Het is lekker weer. Beetje bewolkt, maar droog. En niet koud. Ik twijfel tussen een korte broek en een capri, maar kies uiteindelijk voor de capri. En een shirt met korte mouwen. Op het plein blijk ik de enige te zijn die denkt dat het warm is. De rest loopt in lange tight en shirts met lange mouwen. Sommigen hebben zelfs een jack aan…

Ik sluit me vandaag aan bij groep 2b. Er staat een interval op het programma. We beginnen met een stuk rustig inlopen. Na anderhalve kilometer stoppen we voor wat rek- en strekoefeningen en wat loopscholing. Om de beurt mogen we een oefening bedenken: huppelen, kaatsen, kruispas, op de tenen lopen…

Inhaalrace

Dan volgt de eerste oefening. In tweetallen lopen we de de weg af tot aan het eind. Nummer 1 start. Nummer 2 wacht tot nummer 1 stopt en rent dan nummer 1 voorbij. Pas als nummer 2 stopt, gaat nummer 1 weer rennen, tot nummer 2 en verder. Mijn loopmaatje heeft, net als ik, led-lampjes om de arm. Dat is handig, want zo kan ik volgen waar ze loopt en wanneer ze stopt. De lopers zonder verlichting zijn een stuk lastiger te volgen… Zo leggen we een kilometer af, versnellend en rustend. Ik heb het inmiddels goed warm gekregen en ben blij met mijn korte mouwen en blote benen.

We passeren de waterzuiveringsinstallatie en automatisch versnellen we allemaal. Wat een putlucht! Een paar meter verderop stoppen we. We staan hier op een T-splitsing, het decor voor de volgende oefening. We lopen in tempo de dijk op, keren bovenaan en gaan op duurloopsnelheid terug. Dan de volgende weg, tot het tweede hek snel en in duurlooptempo terug, dan de derde weg tot aan de kruising snel en op duurloopsnelheid terug. En dat drie keer.

Het is donker. Erg donker. Als ik het pad van de dijk op wil lopen, zie ik een verhoging naast het paaltje. Ik denk dat het een bult asfalt is en til mijn voet extra hoog op. Het blijkt een pol gras te zijn, waardoor mijn been bij het landen verder naar beneden zakt dan ik verwacht. Ik schrik, maar verder gebeurt er (gelukkig) niets. Als ik weer terug kom bij het paaltje, komt een groepje lopers mij tegemoet. Een van hen heeft het polletje gras niet gezien en struikelt. Het gaat maar net goed.

Na drie keer deze ‘ster’ gelopen te hebben, vervolgen we onze weg richting sluis. Daar stoppen we voor de volgende instructie. Hier gaan we het bekende rondje Spoolde lopen. We starten rustig en bij elke kruising versnellen we. Het laatste stuk moeten we sprinten. Pittig, want dat laatste stuk is het langste stuk. En ook dit doen we niet één, niet twee, maar drie keer.

Two steps forward…

Ik loop lekker. Deze pittige training, met wat subtiele klimmetjes, is een mooie voorbereiding op mijn loopje van zaterdag, de Zevenheuvelennacht. Na drie keer gaan we weer terug richting Westenholte. Maar de trainster heeft nog een toetje voor ons. Er staan een heleboel lantaarnpalen langs de weg. En die gebruiken we voor de volgende oefening. Twee lantaarnpalen heen, één lantaarnpaal terug. Heen snel, terug duurlooptempo. Pfff… Dit schiet echt niet op zo!

Aan het eind van de weg mogen we ‘gewoon’ doorlopen naar ons startpunt. In een rustig tempo lopen we verder. Als ik thuis kom, geeft mijn horloge 10,5 kilometer aan. Dit was een lekkere training. Ik heb goed mijn best gedaan en ik heb het geen moment koud gehad! Op naar Nijmegen!

Advertenties