Na inspanning is er niets fijners dan ontspanning. Doe daarom mee aan de Zwaluwhoeve Run!

Dat klinkt goed! En dat vond ik niet alleen; ook buurvrouw Janine had wel zin in een rondje hardlopen, om daarna de sauna in te duiken voor een heerlijk relax-dagje. We schreven ons in voor de 5 kilometer en verheugden ons vooral op de sauna na afloop van het lopen.
“Ik ga niet voor een tijd hoor”, benadrukte Janine. En voor mij was tijd ook niet het belangrijkste. Ik wil gewoon even lekker lopen om daarna te relaxen. En dus vetrokken Janine en ik vanochtend vroeg richting Hierden. Het is nog donker. En het regent. Wat een weer om te gaan hardlopen… Bij de Zwaluwhoeve aangekomen regent het nog steeds. Niet superhard, maar toch. Heel veel zin in lopen hebben we daardoor niet, maar de sauna lonk!

Op het parkeerterrein van de sauna staat de finishboog van Run2Day al klaar. Groepjes hardlopers druppelen binnen en halen hun startnummer op. Ik heb nummer 24 en Janine heeft nummer 23. Grappig detail is dat ik de 24ste (van deze maand) jarig ben en Janine is de 23ste (van de volgende maand) jarig. Hoe hebben ze dat zo uitgemikt?

Bij ons startnummer zit ook de ‘sleutel’ van een kluisje. We mogen doorlopen naar de kleedkamers om ons klaar te maken voor de run en daar kunnen we ook onze spullen kwijt. Perfect geregeld! Het is heerlijk warm hier binnen en we besluiten zo lang mogelijk binnen te wachten. Vlak voordat het tijd is voor de start gaan we naar beneden. In de hal staan nog meer lopers te wachten op het startsein en niet veel later worden we naar buiten geroepen.


Op het plein voor het welnesscentrum werken we een gezamenlijke warming-up af en dan is het toch echt tijd om te lopen. De regen is gestopt. Dat valt alweer mee! “Wacht maar niet op mij hoor, we zien elkaar wel weer bij de finish”, zegt Janine tegen me en dan klinkt de bel ten teken dat we mogen vertrekken.

Ik start rustig, maar ik word opgehouden door een langzamere loper. ‘Dit gaat wel heel rustig’, denk ik. Zodra ik een beetje ruimte zie, versnel ik om de dame in te halen. Ik loop door in dit tempo en haal de ene loper na de andere in. Het gaat lekker en voor ik er erg in heb, is Janine al een heel eind achterop geraakt. Ik word ingehaald door een soepel lopende man. Saunamaster staat er op zijn shirt.


Ik zie twee dames voor mij lopen die ik nog wel moet kunnen inhalen. Hoewel ik nu door heb dat mijn tempo toch best wel hoog ligt, houd ik het vast tot ik het tweetal voorbij ben. Ik kijk wat verder vooruit en zie drie dames lopen. Verder zie ik alleen maar mannen in het lopersveld voor mij. Even speel ik met de gedachte om te proberen in de buurt van die dames te komen. Dan piept mijn horloge. De eerste kilometer ging in iets meer dan 5 minuten. Dat is wel heel snel, dat houd ik geen vijf kilometer vol. Bovendien had ik me voorgenomen om niet voor een tijd te gaan.

Ik neem wat gas terug en kijk eens goed om me heen. Het is hier mooi. We lopen tussen de bomen. Sommige bomen zijn al helemaal kaal. Andere proberen krampachtig hun (bruin geworden) blad vast te houden en sommige bomen zijn nog gewoon groen. Wat is het toch grappig om te zien hoe elke boomsoort anders reageert op de herfst. Ik snuif de typische herfstlucht op en geniet. Mijn tempo is een heel eind gedaald, maar dat maakt niet uit. Ik ga op gevoel lopen en ik neem me voor het horloge verder niet meer te bekijken. Ja, bij de finish, als ik mijn klokje stop.

Op de kruising staat een vrijwilliger die ons met haar krukken de goede kant op wijst. “Hee hoi!” Een bekende. We lopen nu – op een verharde weg – door het bos. Met de weg bedolven onder natte bladeren is het oppassen hier. Ik neem een diepe teug boslucht en loop door. Ik loop al een tijdje alleen; niemand vlak voor me en ook achter me een gat. De drie dames die ik in het begin voor me zag, zijn een klein beetje uitgelopen, maar het laatste stuk is de afstand tussen ons niet meer groter geworden.

Publiek

De bomen maken plaats voor weilanden. Ik kan een heel eind weg kijken. Voor mij zie ik kleine plukjes lopers. Het deelnemersveld is aardig uit elkaar getrokken. Eén ding zie ik (bijna) niet deze run: publiek. Ik heb al aardig wat loopjes gehad. Grote, kleine. Drukke, minder drukke. Maar overal stond toch in ieder geval op het grootste deel van de route publiek. Zelfs vorige week, ’s avonds, in de regen, stond het publiek mij en de andere lopers vol enthousiasme aan te moedigen. Maar hier is het aantal toeschouwers tot nu toe op één hand te tellen. Dat is wel een aparte gewaarwording. En het maakt dat ik deze run echt als een training zie. Ik word door de afwezigheid van publiek niet getriggerd om harder te gaan, om grenzen te verleggen.

Langzaam maar zeker komen we weer in de buurt van de Zwaluwhoeve. Als ik schuin vooruit kijk, zie ik het complex liggen. Ten minste, ik zie bomenrijen, waar achter de sauna verstopt is. Maar ik zie ook dat we nog een aardige bocht maken. Nog even geduld dus. Ik loop door en draai de straat in waar de sauna aan ligt. Ik ben er bijna! Nog even doorzetten en dan mag ik relaxen!


Ik hoor achter mij voetstappen die dichter bij komen. Ik houd het tempo erin en steek mijn duim op voor de fotograaf. Zij heeft alle tijd om me goed op de foto te zetten, want voor me loopt niemand. De lopers achter mij komen wel dichter en dichter bij. De laatste meters pers ik er nog even een sprint uit. Dat hoort bij een wedstrijd, vind ik. Het lukt me om mijn achtervolgers voor te blijven en met een groe grijns passeer ik de finishlijn. De speaker vraagt zich af of ik voor een tweede ronde ga, omdat ik nog zo’n vaart heb, maar na de streep rem ik af.

Mijn tijd weet ik op dat moment nog niet. Mijn horloge geeft 26 nog wat aan, maar dat lijkt me sterk. Ik ga me er nu niet druk om maken. Ik neem een fles drinken en een banaantje en wacht bij de finish op Janine. Die finisht niet veel later. Samen lopen we naar binnen en maken ons op voor een heerlijk dagje ontspanning na een half uurtje inspanning.

Snelle tijd

Aan het einde van een heerlijke saunadag bekijken Janine en ik de uitslag. Ik liep de 5 kilometer in 26.51 minuten! Wat? Dat is maar 6 seconden langzamer dan mijn PR! “Goh”, zegt Janine, “als je iets harder gelopen had, had je je PR kunnen vebeteren.” Ja, dat realiseer ik me nu ook. Als ik de tijd in de gaten gehouden had, dan had ik aan het eind nog iets meer of iets eerder kunnen versnellen… Maar ja, ik ging niet voor een tijd. En dan toch zo snel! Wauw.


Als ik nog iets beter naar de uitslag kijk, val ik in de volgende verbazing. Ik ben vijfde vrouw! En twaalfde over all! Goh, dat belooft wat voor de toekomst!

Advertenties