Het is 24 april. Lente. De vogels zijn druk met hun nestjes. Zomervakanties worden uitgezocht of zijn al geboekt. De natuur komt tot bloei en het is heerlijk om in de tuin te genieten van de voorjaarszon. Ja, in mijn dromen misschien. In werkelijkheid lijkt het wel herfst. Het is koud, nat en het regent. Als het ten minste niet hagelt of sneeuwt.

Op deze zondag (zullen we die dag maar omdopen tot regendag?) probeert de zon nog wel door de wolken heen te dringen, maar erg succesvol is ze niet. Als het dan ’s middags toch even droog is, nemen we het er maar meteen van. We stappen op de fiets voor een kort rondje in de buurt. Even doorwaaien, een frisse neus halen.

We fietsen richting ijsbaan en rijden door naar de Zalkerveerweg. Er staat een pittig windje, maar het is droog. Met de wind in de rug rijden we de dijk op, om de voortgang van de dijkverlegging te bekijken. De oude dijk is voor een groot deel weg gegraven en de rivier heeft zo inderdaad meer ruimte. De overstroombare brug is zo goed als klaar. Er moeten nog brugleuningen geplaatst worden en de aansluitende weg ligt er nog niet, maar verder…

De nieuwe dijk is al lang klaar, maar het wachten is nog op een fietspad over de dijk. Jammer dat dat pad er nog steeds niet is. We fietsen door naar het laatste stukje oude dijk. Onderaan die dijk ligt een asfaltweg, die niet op de dijk is aangesloten. We besluiten door het zand de dijk af te rijden, om te kijken waar die asfaltweg heen leidt. Er staan geen borden verboden toegang. Goed, de oude rioolbuis dwars over de weg ligt er vast niet voor niets, maar toch…


De weg wordt waarschijnlijk door de zandauto’s gebruikt om het afgegraven zand naar de zandschepen te vervoeren, vermoeden we. De weg loopt helemaal door naar de nieuwe dijk. We fietsen door, in de hoop dat we straks nog ergens de weg op kunnen, anders moeten we het hele eind tegen de wind in terug fietsen.

Op de nieuwe dijk staan we even stil. Wat doen we? Over het gras doorfietsen en er maar vanuit gaan dat we goed uitkomen, of nu al terug? In november heb ik met de loopgroep over de dijk gelopen. Toen lag bij de waterzuivering een stuk hek plat en konden we langs het hek de dijk op. Ik hoop dat dat nog steeds kan.


De fietstocht biedt een uniek kijkje op de nieuwe natuur. De nieuwe dijk gaat over op de oude dijk en hier fietsen we weer over verharde weg. We bereiken de waterzuivering en zien grote hekken, die niet alleen over de weg staan, maar ook langs de dijk naar beneden doorlopen. Aan beide kanten. Hmmmm…

Gelukkig zien we onderaan een opening in het hek. Een olifantenpad door het gras gaat naar die opening, er is dus al vaker gebruik van gemaakt. Nu alleen nog met de fiets de dijk af. En aan de andere kant van het hek weer op. Als we omkijken, zien we hier wel een duidelijk verkeersbord dat ons de toegang verbiedt. Maar ja, die stond er niet aan de andere kant…


Via de Zalkerveerweg fietsen we weer naar huis. Zesenhalve kilometer hebben we gefietst en we zijn precies op tijd binnen, want nog geen vijf minuten later regent het weer.

Advertenties