“Doe je ook mee straks?” Een warm welkom als ik de sportschool binnen loop. Maar meedoen met wat? Mondi wijst naar de muur. Daar hangt een briefje: buikspierkwartier. Elke maandag, woensdag en vrijdag.

Natuurlijk doe ik mee. Eerst even een kwartiertje fietsen, zodat mijn spieren warm zijn. Dat kan precies. Ik stap op de hometrainer en een kwartiertje later zijn mijn spiertjes soepel. Ik loop achter de anderen aan naar boven, waar we allemaal een matje pakken.


Het buikspier kwartier wordt vandaag voor het eerst gegeven, door eigenaar Dominique. We mogen op onze rug liggen. Dat klinkt goed! Maar dat is niet alles natuurlijk. Met enkel op de rug liggen zet je je spieren niet aan het werk.

We moeten de handen onder de billen leggen, het bovenlichaam iets oprichten en dan de benen recht vooruit, een klein stukje boven de grond houden. Klinkt simpel, maar het wordt best zwaar. Ik weet niet hoe lang we deze houding vast moeten houden, maar voor mijn gevoel lig ik al vijf minuten als er gezegd wordt dat we op de helft zijn. Wat? Op de helft pas? Na een kwartier (zo voelt het ten minste; in werkelijkheid zal het misschien één minuut geweest zijn) mogen we even rusten, om dan dezelfde houding weer aan te nemen. En nóg een keer…

Zo volgen er meer oefeningen in dezelfde basishouding. Een fietsbeweging met de benen, een schaarbeweging met de benen, benen op en neer boven de grond en ook nog even de benen recht de lucht in gooien. 

Dan mogen we omdraaien. Vermoeid liggen we op onze buik, nahijgend van de inspanning. Maar het kwartier is nog niet voorbij… vanuit plankhouding brengen we de rechterknie naar de linker elleboog. Drie keer. En dan de andere knie. En dat drie keer herhalen. Dan om en om: rechter knie naar rechter elleboog en linkerknie naar linker elleboog. Hoe ik ook mijn best doe, die knie komt niet in de buurt van mijn elleboog. Ben ik te stijf? Zijn mijn benen te kort of is mijn bovenlichaam te lang? Hoe ik ook mijn best doe, die knie blijft mijlenver bij mijn elleboog vandaan…

Dan volgen nog wat crunches, schuine crunches en crunches met een trainingsmaatje: benen om elkaar heen en tegelijk omhoog komen om elkaars rechter elleboog  te raken, liggen, omhoog komen en linker elleboog raken, liggen, omhoog komen en rechter… afijn, je begrijpt het wel. Als we hiermee klaar zijn, denk ik dat het buikspierkwartier voorbij is, maar Dominique heeft nog een toetje. Weer in tweetallen. Nummer 1 ligt op de rug op de grond en pakt de enkels van nummer 2 (die bij het hoofd van nummer 1 staat) vast. Nummer 1 gooit de benen omhoog en nummer 2 duwt de benen van 1 zo hard mogelijk naar beneden. Voordat de voeten de vloer raken, moet 1 zijn benen weer onder controle hebben en weer omhoog gooien. Dit doen we 25 keer en dan ruilen we van positie.

Als het buikspierkwartiertje voorbij is, loop ik naar beneden om de rest van mijn sportschema te volgen. De buikspiertraining was pittig. Ik ben nog maar een uur aan het sporten, maar het voelt alsof ik al anderhalf uur bezig ben. Mijn buikspieren zijn vandaag goed aan het werk gezet in dat kwartiertje, ik sla daarom de andere buikspieroefeningen maar over. 

Met een voldaan gevoel verlaat ik na afloop van de training de sportschool. Ik ben benieuwd hoe ik mij morgen voel (of overmorgen: spierpijn komt vaak pas twee dagen later), maar voor nu voel ik mij goed!

Advertisements