About

Ik ben een hardloper. En een volleyballer. En helaas kan ik beide sporten niet meer doen. Verstand komt met de jaren, maar de gebreken ook. Een versleten knie belemmert mij in mijn beweging.

Op mijn zevende ben ik begonnen met volleyballen. Een logische keuze, want mijn moeder volleybalde ook en ik was elke zaterdag al in de sporthal te vinden. Ik genoot van het spelletje, van het spelen in een team. Geweldig! Maar ook een blessuregevoelige sport. Hoe vaak heb ik al niet op de bank gezeten, met wéér een dikke enkel… En toen in 2014 mijn schouder uit de kom raakte, had ik het wel gezien. Ik hing de volleybalschoenen in de wilgen…

Ik ben begonnen met hardlopen, omdat ik vond dat ik mijn conditie wat op peil moest brengen. Dus ik schafte (goedkope) hardloopschoenen aan en ik vertrok. Het was zwaar. Ik was de wijk nog niet uit, of ik kon al niet meer. Belachelijk, dacht ik. Ik moet toch ten minste dat bord ‘einde bebouwde kom’ kunnen halen… Met heel veel moeite heb ik me naar dat bord gesleept en daar stopte ik om op adem te komen. Het werd een kort rondje en ik voelde me heel schuldig over mijn slechte conditie.

Later kreeg ik van een vriendin het Start to run programma met Evy. Ik ging ermee aan de slag, en nog voor ik goed en wel begonnen was met rennen, mocht ik van Evy alweer wandelen. En dat bord ‘einde bebouwde kom’ was nog niet eens in zicht! Ik was verbaasd en opgelucht. Ik hoefde me dus helemaal niet schuldig te voelen de vorige keer…

Ik vond het hardlopen maar niets in het begin. Ik dwong me ertoe, omdat ik het nodig had, maar ik liep niet met plezier. Pas toen ik zo’n 20 minuten aan één stuk kon hardlopen, begon ik er plezier in te krijgen. En dat plezier is niet meer verdwenen! Het hardlopen wel. In 2016 kwam ik met een dikke knie terug van een hardloopvakantie. Na maanden van rust, fysiobezoek, ziekenhuis in en ziekenhuis uit, is het oordeel geveld: slijtage. Ik moet alle belasting vermijden. Hardlopen is een enorme belasting voor de knie, dus ook de hardloopschoenen kunnen de wilgen in…

En dan begint de zoektocht naar een nieuwe sport. Eentje die wel leuk is en uitdagend, maar niet belastend voor de knie. Die zoektocht is moeilijker dan ik dacht. Dus als iemand een tip heeft…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s